یک مدل برای همهچیز مناسب نیست.
Routing باید بر اساس هزینه، latency، توانایی مدل و حساسیت درخواست تصمیم بگیرد.
برای من AI از جایی جالب میشود که از Demo خارج شود و وارد معماری واقعی نرمافزار شود؛ جایی که مدل، هزینه، امنیت، Routing، Observability و تجربهی توسعهدهنده باید کنار هم کار کنند.
جایی که کاربر باید نتیجهی هوش مصنوعی را به شکل یک قابلیت واقعی و قابل اعتماد ببیند.
منطق محصول، APIها، Context، Domain و اتصال AI به سیستم نرمافزاری.
Latency، Token Usage، خطا، Trace و هزینه باید قابل مشاهده باشند؛ حدس زدن جای مانیتورینگ را نمیگیرد.
یک لایهی مرکزی برای کنترل دسترسی، Routing، سهمیه، سیاستها و ارتباط با چند Model Provider.
مدل مناسب برای هر مسئله؛ بدون وابستهکردن کل سیستم به یک Provider یا یک مدل خاص.
شبکه، Runtime، Storage، Security و زیرساختی که همهی لایههای بالاتر روی آن میایستند.
Routing باید بر اساس هزینه، latency، توانایی مدل و حساسیت درخواست تصمیم بگیرد.
Prompt، پاسخ، زمان اجرا، خطا و هزینه باید تا حد مجاز قابل Trace و تحلیل باشند.
Quota، مجوز، محدودیت استفاده و Data Policy باید بخشی از معماری باشند، نه تصمیمی که بعداً اضافه میشود.
لایهی Application بهتر است با یک قرارداد پایدار کار کند و قابلیت تغییر یا ترکیب Providerها را حفظ کند.
Evaluation، مقایسه مدلها و تست روی دادههای واقعی باید بخشی از چرخهی توسعه باشد.
ارزش واقعی وقتی ایجاد میشود که AI در محصول Deploy، مانیتور و پشتیبانی شود.
دسترسی یکپارچه به مدلها، Routing، Failover، Policy و کنترل هزینه.
Trace کردن درخواستها، مصرف Token، latency، خطا و رفتار سیستم.
انتخاب مدل مناسب برای هر Task بهجای فرستادن همهی درخواستها به گرانترین مدل.
کنترل دسترسی، Quota، Audit و سیاستهای استفاده از AI در مقیاس تیمی.
چطور AI به ابزاری تبدیل شود که واقعاً سرعت و کیفیت توسعه را بالا ببرد.
سیستمهایی که AI در آنها افزونه نیست، بلکه یکی از اجزای اصلی طراحی محصول است.
مدل جدید، Gateway جدید، روش Routing تازه یا یک Workflow عجیب؛ اینجا جای آزمایش است. چیزهایی که جواب بدهند به ابزار یا معماری تبدیل میشوند. بقیه حداقل چیزی یاد میدهند.
تجربهها، ابزارها و یادداشتهای AI بهمرور در بلاگ منتشر میشوند؛ از تست مدلها تا معماری زیرساخت و تجربههای واقعی مهندسی.
رفتن به بلاگ→چیزی که برای من جذاب است ساختن همان سیستم اطراف مدل است؛ جایی که Software Engineering و Artificial Intelligence واقعاً یکی میشوند.